Van een chatgeschiedenis naar een beheerde canon

Beeld maken met een betaald AI-abonnement werkt, tot het aantal beelden groeit en er een tweede persoon bij komt. Dan blijken er vijf problemen te zitten die geen van alle met beter prompten op te lossen zijn.

Vijf problemen

1. Het model dwaalt af. Ondanks een uitgebreide context worden instructies gedeeltelijk opgevolgd en vult het model zelf aan. Dat is bekend gedrag, geen bedieningsfout.
2. De kennis zit op een plek waar niemand bij kan. Een canon die in een persoonlijke chatgeschiedenis leeft, is niet doorzoekbaar, niet versiebeheerd, niet overdraagbaar en niet te controleren. Valt het account weg, dan valt de visuele identiteit weg.
3. Er is geen weg naar een ander model. Overstappen betekent alles opnieuw uitleggen. Daardoor is er feitelijk geen keuzevrijheid, ook niet wanneer een ander model aantoonbaar beter is voor een specifieke taak.
4. Er is geen versiebeheer op beelden. Feedback gaat als losse zin de chat in en het resultaat is een nieuw bestand zonder aantoonbare relatie tot het vorige.
5. Er kan maar één persoon mee werken. Iedere extra medewerker zou de hele stijl opnieuw moeten leren en de AI met eigen, afwijkende prompts voeden.

Wat er tegenover staat

De applicatie legt de canon vast als gegevens, stuurt die volledig en automatisch mee, toetst het resultaat, bewaart alles met versies en herkomst, en laat meerdere mensen en agents naast elkaar werken zonder dat de stijl uit elkaar loopt. Lees verder bij de canon, de bibliotheek en consistentiebewaking.

Wat er bewust buiten blijft

• Het bouwen van de app of website waarvoor het beeld gemaakt wordt. De Art Director levert daar materiaal aan.
• Definitieve grafische afwerking op DTP-niveau: drukwerkvoorbereiding en kleurseparaties blijven een aparte stap.
• Persoonsgegevens van eindgebruikers. De applicatie raakt ze niet aan; dat is een harde grens.
• Audioproductie, boekhouding, facturatie en projectplanning.